Wat een verschil met vorige week, wat een absolute metamorfose… Terwijl we vorige week 10 minuten nodig hadden om te beseffen dat we op een voetbalveld stonden (alhoewel, voetbalveld?) en we voor we het wisten tegen een 2-0 achterstand aankeken begonnen we nu werkelijk TOP ?aan onze wedstrijd en toverden we ons beste voetbal tot nu toe op de mat: supermooi samenspel, sterk in de duels, gretigheid, doelkansen, een werkloze doelman Lore… Het was werkelijk subliem? en absoluut genieten geblazen en we hadden dan ook allemaal het gevoel dat dit eindelijk ONZE match zou worden… Tot de scheids in de 15e minuut van de wedstrijd (en bij de eerste bezoekende tegenaanval die naam waardig) vond dat ZIJN moment gekomen was en eigenhandig de wedstrijd een heel andere wending zou geven door onze goalie onverbiddelijk en totaal onnodig (zelfs de bezoekende trainer begreep er niks van) een rode kaart onder de neus te duwen omdat ze de bal net (lees: een klein half metertje) buiten het strafschopgebied met de handen beroerde…??

Wat volgde was niet meer of niet minder dan pure voetbalgeschiedenis want wat we in al het tumult na de rode kaart nog niet beseften was dat het net deze beslissing van de scheids zou zijn die van deze match een absoluut heldenverhaal (lees: epos) zou maken…

25e minuut: onze Flames zijn helemaal van slag en van vloeiend aanvalsspel is al lang geen sprake meer… De rode kaart zit duidelijk in onze hoofden en het wordt overleven tot aan de rust | 37e minuut: tot overmaat van ramp maken de bezoekers (lees: hun snelle nummer 7) er net voor rust 0-1 van waardoor we na rust niet enkel nog steeds met 10 verder moeten, maar ook nog eens een 0-1 achterstand moeten ophalen? | 45e minuut: onze Flames die als herboren uit de kleedkamer zijn gekomen krijgen (terecht) een penalty die feilloos wordt omgezet door Anja V… We zitten terug in de match en de goal wordt langs de lijn gevierd alsof we net de Champions League gewonnen hebben?. 55e minuut: onze Flames, luid aangemoedigd door de vele supporters (ik denk dat ALLE Flames die niet op het wedstrijdblad stonden langs de kant stonden te roepen?), maken er zowaar oververdiend 2-1 van na een, wat we vanaf nu typische “MAES GOAL”? gaan noemen, en iedereen is door het dolle heen | 65e minuut: onze Flames zijn aan een werkelijk ijzersterke tweede helft bezig en verdienen een derde doelpunt. De voetbalgoden zijn ons echter niet gunstig gezind want de bal WIL ER NIET IN… | 70e minuut: langs de kant beginnen ondertussen de eerste supporters te bezwijken aan de stress… |  72e minuut: onze speelsters, die logischerwijs op hun tandvlees zitten en totaal leeggespeeld zijn worden getrakteerd op een ware mokerslag want Sinaai maakt er een beetje uit het niets 2-2 van (hoe hard kan voetbal zijn) | 75e minuut: het absolute doemscenario… een donderslag bij heldere hemel… Hun supersnelle nummer 7 loopt alles en iedereen er af en zorgt eigenhandig voor de 2-3… Onze Flames, die dit absoluut niet verdienen, liggen uitgeteld op het canvas. Dit komen ze niet meer te boven…? | 80e minuut: ONZE FLAMES DOEN HET ONMOGELIJKE: een laatste alles-of-niets aanval… ineens staat Anja V alleen voor doel… de bal tegen de netten… GEEN BUITENSPEL!!! De scheids wijst naar de middenstip…!!!! Het stadion ontploft en overal vallen de spelers, de technische staf en de supporters elkaar in de armen… Vreugdetaferelen overal en Bengaals vuur ???wordt ontstoken… Ik weet niet hoe het moet voelen om wereldkampioen te worden maar dit komt ongetwijfeld in de buurt…

Flames: voor de match vroegen we jullie om van onze laatste thuismatch van 2019 een onvergetelijke match te maken en dat werd het ook… Sterker nog, mede door de hulp van de scheidsrechter werd het niet meer of niet minder dan een heroïsche match. Of om het met de woorden van Christophe te zeggen: had de scheids nu geen rood gegeven hadden we ongetwijfeld deze laatste match winnend afgesloten en dat had vast en zeker “leuk” geweest. Door hetgeen er gebeurde in de 15e minuut werd het echter een onvergetelijke, superspannende en heroïsche match waarover we binnen 10 jaar nog zullen spreken en die voor altijd zal vereeuwigd zijn in de annalen van het grote Flamesboek?.

Voetbal is emotie… Dit WAS emotie… Hier doen we het voor… Jullie waren top❤!

Doelpunten: 37’ 0-1, 45’ 1-1 (Vrijdaghs), 55’ 2-1 (Maes), 72’ 2-2, 75’ 2-3, 80’ 3-3 (Vrijdaghs)