Niet te snel, doe maar rustig, we staan voor… Dit waren de woorden van de Noorse trainer diep in het slot van de wedstrijd bij een ingooi voor z’n ploeg… En ook daarvoor al, bij een 2-1 tussenstand, hadden we de thuisploeg er al op betrapt dat ze bij elke gelegenheid probeerden tijd te rekken… Het geeft maar aan dat de fiere leider uit de reeks er absoluut geen goed oog in had en zich zelfs bij een 3-1 stand nog niet zegezeker voelde hetgeen volledig, maar dan ook volledig de verdienste was van onze alweer hardwerkende Flames!

Zeker in de zeer gelijkopgaande en uiterst genietbare eerste helft was het écht niet duidelijk wie er nu eerste stond en wie twaalfde: Noorse kwam al wel heel vroeg op voorsprong maar met een absolute wereldgoal van Anja Waegeman? kwamen we nog voor de rust gelijk, en ware het niet dat we net nadien spijtig genoeg nog op een dodelijke counter liepen dan hadden we zowaar kunnen gaan rusten met een oververdiende gelijke stand op het scorebord.

En ook in de tweede helft, toen de thuisploeg (eerlijk is eerlijk) nu wel de betere kansen had hielden we absoluut gelijke tred en bleef de gelijkmaker echt wel in de lucht hangen (geloof me maar, die zat er zéker in). Het was dan ook absoluut niet verwonderlijk dat, toen de thuisploeg diep in de wedstrijd de voor hen verlossende treffer kon scoren, er niet alleen bij hen een zeer grote zucht van opluchting te horen was, maar dat ook de diepe ontgoocheling? bij onze Flames tot op de bank voelbaar was…

Noorse staat ook na deze match nog steeds stevig aan de leiding en ziet de titel steeds dichterbij komen maar geloof me: ze hebben écht wel afgezien vandaag en we hebben hen de zege zeker niet cadeau gedaan. Sterk Flames, héél sterk???!

Doelpunten: 6’ 1-0, 30’ 1-1 (Waegeman), 33’ 2-1, 76’ 3-1